یکی از نیازهای اساسی بشر، بر اساس آموزه های قرآن کریم، ضرورت وجود فردی در قالب مرجع دینی در همه زمان هاست. قرآن برای این جایگاه مصادیقی را معرفی کرده و اوصاف خاصی را برای ایشان در نظر گرفته است که می تواند ما را در شناخت آنان یاری رساند. شیعه در مورد مرجعیت دینی بر آن است که خداوند هیچ گاه زمین را از عالم معصوم که برگزیده و نماینده اوست و به وسیله او حجت را بر بندگان تمام می کند، خالی نمی گذارد. تداوم سلسلة حجت های الهی در زمین با جعل الهی و وصایت هر حجت به حجت پس از خود تأمین می گردد. هدایت نیک بختان و اتمام حجت با اشقیاء از جملة مهمترین آثار استمرار مرجعیت دینی حجت های الهی محسوب می گردد. در این راستا نگارنده، با بهره مندی از ادله ای مشتمل بر آیات، درصدد اثبات ضرورت وجود مرجع دین در هر زمان است. در آیات متعددی از قرآن به مسألة استمرار مرجع دین و خلیفة الهی اشاره شده است. از جمله آیات سوره قدر، آیه اولوالامر، آیه صادقین، آیه خلافت آدم، آیه هادیان امم، آیه امامت حضرت ابراهیم و آیه نذیر را می‌توان نام برد. در این پژوهش با محوریت آیات قرآن، ادله استمرار مرجعیت دینی حجت های الهی مشتمل بر انبیاء و اوصیاء آنان در تمامی دوران های زندگی بشریت تا روز قیامت بررسی خواهد شد.