معنای واژگان «ولی» و «مولا» از دیرباز تا کنون جهت فهم روایات مربوط به جانشینی امیرالمومنین7 توسط علمای اسلام مورد بحث واقع شده است. اشتراک لفظی این واژه بین چندین معنا و همچنین اشتراک معنوی آن در معنای «اولویت» دو دیدگاه شایع در این زمینه هستند. نتیجه این دو دیدگاه نیز این خواهد بود که برای تعیین معنای این واژگان باید قرینه های صارفه و معینه اقامه گردد. واژه «ولی» و هم خانواده هایش بیش از دویست مرتبه در قرآن استفاده شده اند و در روایات فقهی و غیرفقهی پیامبر خدا9 نیز واژه «ولی» پرکاربرد بوده است. با بررسی آیات و روایات پیامبر خدا9 و همچنین تعریف های مختلف حقیقت شرعیه می توان حقیقت شرعیه شدن واژه «ولی» در معنای «اولویت در تصرف» را بیشتر مورد عنایت قرار داد. در صورت اثبات این مطلب شیعه نیازی به اقامه قرینه بر این معنا در ادله اثبات امامت امیرالمومنین7 نداشته و هر ادعایی برای استعمال این واژه در غیر از معنای شرعی توسط شارع باید با وجود قرینه صارفه اثبات شود. این نوشته با توجه به تعاریفی که از حقیقت شرعیه خصوصا در آثار اهل سنت بیان گشته و بررسی کاربردهای این واژگان در آیات قرآنی و اقوال مفسرین در بابِ این استعمالات، در صدد اثبات این معناست که واژه ی «ولی» حقیقت شرعیه بوده است.